Beste fietsvrienden,

Vanmorgen om 8 uur, bij de start van de rit naar Wihogne, vernamen we erg tragisch nieuws.

Roland Christis, van bij het begin één van de boegbeelden van onze B-ploeg, is gisteren overleden, na een bijzonder kortstondige maar pijnlijke ziekteperiode. Het is nauwelijks 2 maanden geleden dat Roland nog meefietste in onze groep en noch hijzelf noch wij hadden enig vermoeden dat het weldra allemaal voorbij zou zijn. Na Nico en Ivo is Roland ons 3^de clublid dat ons op erg korte tijd ontvalt.

Roland was een man van weinig woorden. Hij had steeds een glimlach op de lippen. Aan de toog kon hij rustig genieten van zijn pintje en zijn sigaret, maar hij sprak zelden één woord luider dan het ander. Roland kon zeer goed luisteren.  Af en toe gaf hij een kritische opmerking over parcours en tempo, maar hij was altijd heel voorzichtig in zijn woordkeuze. En voor een gesprek op niveau kon je steeds bij hem terecht.

Op vlakke wegen kon Roland een aardig tempo ontwikkelen en hij fietste graag in het zonnetje. Maar bezeten van de fiets was hij niet. Roland was een levensgenieter die ook in kleine dingen plezier kon hebben. Als fervente vrijgezel zorgde hij heel goed voor zijn moeder. Roland zou volgende maand 54 worden.

We gaan onze fietsmakker heel erg missen ...

Roland Vandereyt